Vijftien jaar heb ik gewerkt als chemisch analiste HBO-A. Daarbij kon ik mijn aanleg om te analyseren en nauwkeurig te werken volledig inzetten. Na een aantal jaren besefte ik dat er meer in het leven moest zijn, maar wist nog niet wat. Daarom ging ik mediteren en ging ik in therapie, waar ik het fenomeen 'voelen' ontdekte. En het bleek dat een aantal onverwerkte zaken uit mijn jeugd mij in mijn verdere groei en ontwikkeling als mens belemmerden. Daaraan moest ik gaan werken en ik deed dat met succes.

De therapie was zo effectief dat ik dacht: dit wil ik doorgeven.
Ik volgde daarom bij het betreffende "Centrum Boswijk" in Hurwenen de vierjarige opleiding Transpersoonlijke Psychotherapie.
Deze opleiding leert naar de mens in zijn gehéél te kijken, met zijn gevoel, verstand, lichaam en geest.
Voor mij de enige juiste manier.
In 1993 startte ik mijn eigen therapiepraktijk.
Inmiddels had ik mij ook een jaar lang omgeschoold tot Adviseur Microcomputers (nu Pc's).
Ik geef vanaf 1990, binnen het bedrijfsleven, cursussen in het gebruik van computers en software.
Daarbij deed en doe ik steeds weer veel ervaring op in het omgaan met mensen en met groepsprocessen.
Ook begeleid ik daarbij mensen met faalangsten.

Tijdens de vele jaren dat ik werk met Transpersoonlijke Psychotherapie voor volwassenen
viel me op hoe vaak de problemen al in de jeugd zijn ontstaan. Hoe lang liepen die cliënten daar al mee rond?
Daardoor ontstond mijn verlangen eerder te kunnen insteken om deze latere problemen zo goed mogelijk te voorkomen.
Om dus al in de tijd van het ontstáán van die problemen te kunnen gaan werken.

Bij "toeval" las ik "Moeilijke kinderen bestaan niet" van Henning Köhler waarin ruim aandacht besteed wordt aan de misverstanden die kunnen ontstaan als het kind niet duidelijk kan maken wat zijn probleem eigenlijk is. En de ouders het kind niet begrijpen in wat het wil aangeven. Als voorbeeld: lastig zijn en dwars liggen is dan alleen gedrag waarmee het kind aangeeft dat er wat is. Het lastige gedrag ís dan juist de mogelijkheid tot communicatie. Want wat zit er achter? Daarom besloot ik de vierjarige opleiding Integratieve Kindertherapie te gaan volgen aan de Academie voor Psychotherapie in Amsterdam, omdat

• het kind centraal staat
• het kind vanuit zes verschillende invalshoeken tegelijk benaderd
  wordt waardoor ik een kortdurende therapie kan aanbieden.
• de rechten van het kind als uitgangpunt genomen worden

Intussen heb ik die post-HBO opleiding ook afgerond en werk al weer een paar jaar met kinderen.
Heel bijzonder en heel dankbaar om te doen!

Ik ben lid van de V.I.T. de beroepsvereniging van integraal therapeuten.