Hoogland (Amersfoort)

3 fouten die ouders beter niet kunnen maken als hun kind woedend wordt

Woedend kind

3 fouten die ouders niet moeten maken als hun kind woedend wordt.

1. Zelf ook boos worden

Waarom kun je als ouder beter niet ook boos worden als je kind in woede uitbarst?

Als je zelf ook boos wordt is het onmogelijk om nog goed contact met je kind te maken. Bovendien zet dat de deur open naar dreigen met straf omdat je in je boosheid denkt dat dat de enige manier is om de boosheid van je kind op te laten houden. Maar eigenlijk weet je al dat dit niet echt een goede manier is, het lost niets op.

Wat werkt wel? Blijf zelf rustig, ook al schrik je misschien van de woede van je kind. Adem even rustig en diep in en blaas ook weer rustig uit en vraag je dan af wat er echt aan de hand is. Wees benieuwd! Wat zit er onder of achter die woede van je kind? Wat is er gebeurd dat zo erg is voor je kind dat de enige oplossing woedend worden lijkt te zijn? Terwijl het zich hoogst waarschijnlijk heel naar voelt……

2. Straf geven

Wanneer je een kind dat boos doet, gaat dreigen met straf of daadwerkelijk straft, los je daarmee niets op. De woede wordt hooguit onderdrukt of noodgedwongen weg gestopt. Maar je kind voelt zich niet gehoord en gezien en dat voelt heel naar. En om dat niet te hoeven voelen wordt het nog bozer! “En dan is het toch zeker hoog tijd om het naar zijn kamer te sturen, want dit gedrag pik je niet!” En daarna? Daarna voelt het hele gezin zich gefrustreerd en is er niets opgelost.

Maar hoe dan wel? Hoe geeft u het kind de mogelijkheid om zich te uiten zodat het bij zijn gevoel kan komen?

Bevestig de woede van je kind, benoem dat je het ziet en hoort en dan zeg je:

“Daar heb je vast een goede reden voor, dan voel je je vast heel naar”.

En je kind valt stil en kijkt je misschien zelfs wel verbaasd aan.

Bedenk dat een kind zijn woede meestal alleen durft te tonen als het zich veilig voelt. En waar voelt het zich veilig? (als het goed is) Juist, thuis bij u! Dus eigenlijk is het een compliment voor u als ouders als uw kind zijn woede durft te laten zien.

3. Niet de tijd nemen om echt aandacht te geven aan de woede van je kind.

Als je kind weer woedend thuis komt of weer boos reageert, denk je: nee, hè, nu even niet, daar heb ik nu geen tijd voor of geen zin in.

Maar als je wel even de tijd ervoor neemt, is woede vrijwel altijd heel snel over en kun je achterhalen wat er echt aan de hand is met je kind, hoe het zich echt voelt.

Misschien voelt het zich verdrietig vanwege een standje van de juf of vanwege een slecht cijfer. Misschien deed een vriendje of vriendinnetje onaardig of……

Als je even de tijd neemt zodat je kind je dat kan vertellen dan is er tijd en plaats voor dat nare gevoel en kun je je kind troosten. Want dát heeft je kind dan nodig, even de veilige en koesterende aandacht van papa of mama. En daarna is er ruimte voor een goed gevoel zodat het kind weer blij en opgewekt verder kan en u een goed gevoel heeft.

Samenvattend: Dus in plaats van woede te bestraffen en te onderdrukken biedt elke boze bui van je kind je de mogelijkheid het te leren hoe het met ‘moeilijke’ gevoelens om kan gaan: verdriet is even waardevol en belangrijk als blijheid en vrolijk zijn.

Ik ben erg benieuwd hoe jij zelf met je boze kind omgaat. Misschien heb je ook wel tips voor mij! Hieronder kun je je reactie geven, ik ben er blij mee!

Wil je meer lezen over Integratieve Kindertherapie?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *